شمارهٔ ۴۴٠
هوش مصنوعی: این شعر به اهمیت دوستی و ارتباط با افراد بافرهنگ و هنرمند اشاره دارد. شاعر می‌گوید که صحبت نیکان مانند مشک است که اثر خوشبویی بر جان می‌گذارد. او تأکید می‌کند که نمی‌توان از کسانی که فاقد هنر و فرهنگ هستند، انتظار وفا و محبت داشت، مانند جستجوی میوه از درخت خشک. همچنین، برای به دست آوردن عزت و احترام باید در دل خود ریشه ادب را بکاریم. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که نباید از کسی خواسته شود که چیزی برای آدم انجام دهد و نباید به درهای ناشناخته روی آورد.
صحبت نیکان بود مانند مشککز نسیمش مغز جان یابد اثر
هوش مصنوعی: گفتگو و سخن گفتن افراد نیکو مانند بوی خوش مشک است که از نسیم آن، جان انسان تأثیر میپذیرد.
هرکه از ناکس طمع دارد وفااز درخت خشک میجوید ثمر
هوش مصنوعی: هر کس به افراد بیارزش امید داشته باشد، مانند این است که از درختی خشک ثمره میخواهد.
از هنرمندان طلب کن دوستیز آنکه یاری را نشاید بیهنر
هوش مصنوعی: از هنرمندان بخواه که دوستی کنند، زیرا کسی که بیهنر است، نمیتواند به خوبی یاری دهد.
در زمین دل نشان بیخ ادبتا درخت عزتت آید ببر
هوش مصنوعی: در دل خود، ریشههای ادب را بکار تا بتوانی درخت عزت را پرورش دهی.
تا نپرسندت مکو از هیچ بابتا نخواهندت مرو بر هیچ در
هوش مصنوعی: تا زمانی که از تو چیزی نمیپرسند، از هیچ مسئلهای نرو و تا زمانی که کسی تو را نمیخواهد، به هیچ جا نرو.