شمارهٔ ۴۴١
هوش مصنوعی: این شعر به بیان حکمت و خرد پیران می‌پردازد. شاعر به گفتگو با پدا بزرگ غیاث ملک اشاره دارد که در مورد آرزوها و تقدیر صحبت می‌کند. پیر خردمند به جوان می‌گوید که او نباید از پیران شرم کند و باید بداند که همه چیز در دست خداوند است. آنچه که انسان به آن امید دارد، اگر مقدر باشد، به آن خواهد رسید. اما اگر غیر از آن باشد، نباید نگران شود، زیرا دنیا به حکم خالق است و مخلوق نباید بی‌جهت امیدوار باشد. در نهایت، پیام شعر بر تسلیم بودن در برابر تقدیر الهی و اهمیت خرد و فهم است.
صاحب اعظم غیاث ملک و دین هندو کزووعده شیرین بگیتی ماند خواهد یادگار
هوش مصنوعی: صاحب بزرگ و یگانهای که در عالم سرای دین و مذهب پیشوایی دارد، کسی است که یاد او promise شیرینی برای جهان باقی خواهد ماند.
در جوابم گفت پیر کاردان یعنی خردکایجوان آخر چه میگوئی ز پیران شرم دار
هوش مصنوعی: پیر دانا به من گفت که ای جوان، تو چرا از بزرگترها خجالت میکشی و حرف میزنی؟
خود همی دانی که در کتم عدم بودی که دادنیک و بد را با وجودت داور گیتی قرار
هوش مصنوعی: تو خود میدانی که در حالت عدم، قبل از وجودت، هیچگونه قضاوتی درباره نیکی و بدی وجود نداشت؛ اما با آمدن تو به این دنیا، زمین قیامتی برای داوری نیک و بد پیدا کرد.
هر چه امید دلت باشد بدان خواهی رسیدگر بود تقدیر یزدانیت با تدبیر یار
هوش مصنوعی: هر چه که در دل داشته باشی و به آن امید داشته باشی، به آن خواهی رسید، اگر سرنوشت و تدبیر خداوند همراهت باشد.
ور خلاف آرزو رفتست فرمان در ازلرنجه کم شو کز تمنا بر نیاید هیچ کار
هوش مصنوعی: اگر آنچه که میخواهی به دست نیامده و مقدر نیست، پس از آرزو کردن کم کن؛ زیرا هیچ کاری از خواستن و تمنا کردن حاصل نمیشود.
چون بد و نیک جهان یکسر بحکم خالق استپس بمخلوق ار خرد داری مباش امیدوار
هوش مصنوعی: همهچیز در جهان تحت فرمان خداوند است. بنابراین، اگر عاقلی و درک درستی از دنیا داری، بیفایده است که به مخلوق امید داشته باشی.