شمارهٔ ۴۵۵
هوش مصنوعی: این شعر درباره ارزش و تأثیر مدح و ستایش بر افراد است. شاعر می‌گوید اگر کسی به مدح دیگری اثر نکند، نباید درباره او بدفکری کرد. او به یادآوری فضایل و خوبی‌های افراد می‌پردازد و خاطرنشان می‌کند که ارزش واقعی انسان به باطن و سیرتش است، نه تنها به ظاهرش. شاعر در پایان به نوعی هشدار می‌دهد که هیچ سودی از خدمت به انسان‌های ناسپاس وجود ندارد، چه با تاج و چه بدون آن.
هر که مدح اندرو اثر نکندفکرت هجو او مکن زنهار
هوش مصنوعی: هر کسی که در وصف او ستایش نکند، از فکر بد او دوری کن و حذر کن.
اثر مدح با تو گویم چیستیادگار منش بخاطر دار
هوش مصنوعی: آنچه از ستایش و خوبی‌های تو میگویم، در واقع یادگاری است از رفتار نیک تو که همیشه در ذهنم باقی خواهد ماند.
آنکه چون در شاهوار خریدبدهد در بهاش زر عیار
هوش مصنوعی: کسی که در کار بزرگ و مهمی وارد میشود، باید در ازای آن، پاداش و ارزش واقعیاش را بپردازد.
هر که را سیرت اینچنین نبودآدمی جز بصورتش مشمار
هوش مصنوعی: هر کسی که اینگونه رفتار نکند، نمیتوان او را انسان واقعی دانست و تنها ظواهر او را ملاک قرار ندهید.
اینچنین ناسپاس نادانراخواه افسر فرست و خواه افسار
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که حتی اگر فردی نادان و ناسپاس باشد، چه او را با تاج و مقام بفرستی و چه با افسار و کنترل، تغییری در او ایجاد نخواهد شد. در واقع، بیاحترامی و نادانی او به هر حال باقی میماند.