شمارهٔ ۴۵۶
هوش مصنوعی: این متن به بررسی ویژگیهای افراد در زمانه و موقعیت اجتماعی آنها میپردازد. نویسنده به دو دسته از مردم اشاره میکند: آنهایی که در ظاهر عاقل و دانشمند به نظر میرسند ولی در واقع منافق هستند و گروه دیگری که به جنبههای مادی و زیباییهای دنیا اهمیت میدهند. در نهایت، او بر این نکته تأکید میکند که عقل و درک صحیح در مدیریت زندگی و امور مالی کم است و این نقص میتواند باعث اتلاف مال و بیعقلی شود. همچنین، او تأکید میکند که تجملگرایی و وابستگی به مادیات میتواند باعث عار و شرمندگی باشد.
نزد اهل زمانه از که و مهگر عبیدند جمله گر احرار
هوش مصنوعی: در میان مردم این زمان، اگر از عبیدسودمند و آزادگان بگویی، هیچ تفاوتی نمیکنند.
هست عقل معاش آن بکمالکه زید در جمله منافق وار
هوش مصنوعی: عقل معاش به حد کمال میرسد زمانی که زید مانند یک منافق در همه جا رفتار کند.
و آنکه امساک غالبست برواوست اکفی اکفاه در همه کار
هوش مصنوعی: کسی که بیشتر از دیگران از خودداری و کنترل نفس برخوردار است، در تمام امور زندگی، پشتیبان و یاریگر او خواهد بود.
زین دو فرقه چو نیست ابن یمینزان بر خواجگان دنیی دار
هوش مصنوعی: از این دو گروه، چون ابن یمین وجود ندارد، بر سالاران این دنیا تسلط پیدا کن.
هست عقل معاش او اندکهست اتلاف مال او بسیار
هوش مصنوعی: عقل و تدبیر او در تأمین معیشت بسیار کم است، اما اسراف و هدر دادن پولش بسیار زیاد است.
من و اتلاف مال و بیعقلیوین فضیحت کزوست فخر تبار
هوش مصنوعی: من در حال تلف کردن مال و ناتوانی در عقل هستم و این وضعیت ننگین، افتخار خانوادهام است.
و آن گروه و تجمل دنیاو آن رویت که اوست مایه عار
هوش مصنوعی: این جمعیت و زرق و برق دنیا و آن چهرهات که سبب ننگ و خجالت است.