شمارهٔ ۴۶۴

هوش مصنوعی: این شعر به بررسی اهمیت رهایی از طمع و وابستگی به چیزهای مادی می‌پردازد. شاعر تأکید می‌کند که اگر از طمع خود دست بکشیم، دیگر نیازی به ترس از کسی نخواهیم داشت. روزی که از خزانه دیگران برمی‌داریم، باید بدانیم که هیچ‌چیز را نباید به عنوان مکاس و پاداش از کسی انتظار داشته باشیم. آنچه مقدر شده، باید سپاس‌گزاری شود، نه اینکه بر دوش دیگران بیفتد. نهایتاً، شاعر نصیحت می‌کند که از افراد پست و ذلیل هیچ‌چیز را نخواهیم، زیرا آن‌ها نخواهند توانست ما را به مقام و ارزشی رسانند.