شمارهٔ ۴٨٧
هوش مصنوعی: این شعر به موضوع وفا، بخشش و حلم (صبر و مدارا) می‌پردازد. شاعر با استفاده از تمثیل‌های طبیعی و زیبا، به اهمیت بخشش و بزرگواری در برخورد با آزارها و سختی‌ها اشاره می‌کند. او تأکید می‌کند که کسی که به تو بدی می‌کند، باید با نیکی پاسخ بگیرد و از آن درس بگیرد. همچنین، درختی که سایه دارد، باید از سنگ‌هایی که به آن پرتاب می‌شود، نگذرد و ثمر خوبی بدهد. در نهایت، شاعر به خواننده یادآور می‌شود که باید از مشکلات و ناملایمات، نکات حکمت‌آموز بیاموزد و همچنان در مسیر بخشش و حلم گام بردارد.
بر تو خوانم ز دفتر اخلاقآیتی در وفا و در بخشش
هوش مصنوعی: به تو از نوشتههای اخلاقی انی نمونه میگذارم که درباره وفاداری و بخشش صحبت می‌کند.
با تو گویم که چیست غایت حلمهر که زهرت دهد شکر بخشش
هوش مصنوعی: با تو صحبت میکنم که حقیقت بزرگی حلم چیست، هر کسی که به تو زهر بدهد، شکر و بخشش تو را از او دریغ نکن.
هر که بخراشدت جگر بجفاهمچو کان کریم زر بخشش
هوش مصنوعی: هر کس که با بدی و ظلم به تو آسیب برساند، مثل کسی است که در دلش طلا و نیکی میریزد و از خوبیهایش دریغ نمیکند.
کم مباش از درخت سایه فکنهر که سنگت زند ثمر بخشش
هوش مصنوعی: اگر کسی به تو آسیب زد یا تو را مورد انتقاد قرار داد، نباید از او فاصله بگیری یا کمبود محبت نشان دهی. بلکه باید به او محبت و بخشش بدهی، زیرا او ممکن است به خاطر ندانمکاری یا مشکلات خودش این کار را انجام داده باشد.
از صدف یادگیر نکته حلمهر که سر ببردت گهر بخشش
هوش مصنوعی: از صدف درس بگیر که صبوری و بزرگواری را نشان میدهد، زیرا هرکس که صبر و بردباری را داشته باشد، ثمرهاش بخشش و generosity به دیگران خواهد بود.