شمارهٔ ۵٠١
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به موضوع بی‌اهمیتی و نابود شدن غرور و بزرگی اشاره می‌کند. او می‌گوید که اتکا به نسب و حسب و بزرگی ظاهری، جایی ندارد و آنچه که به واقعیّت و همچنین ادب مربوط می‌شود، در مورد او وجود ندارد. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که آنچه از او می‌خواهی، نیز در حقیقت وجود ندارد و باید به آن بی‌اعتنا بود.
قطع کن ای ابن یمین وصل آنکهیچ بجز بوالعجبی نیستش
هوش مصنوعی: ای پسر یمین، ارتباط را قطع کن، زیرا هیچ چیز جز شگفتی در آنجا وجود ندارد.
اهل ادب را نکند التفاتآنک بجز بی ادبی نیستش
هوش مصنوعی: مردم فرهیخته و با ادب به افرادی که بیادب هستند توجهی نمیکنند، زیرا آنها را شایسته توجه نمیدانند.
آن چه بزرگیست که یکجو کرمدر نسب و در حسبی نیستش
هوش مصنوعی: این که انسان به خاطر نسب و خویشاوندیاش بزرگ شود، نشاندهندهی حقیقت بزرگی نیست. بزرگی واقعی در رفتار و کردار اوست و نه در نسبت خانوادگیاش.
هستی او را عدم انگار از آنکآنچه ازو میطلبی نیستش
هوش مصنوعی: اگر وجود او را به حساب نیاوری، به این دلیل است که آنچه از او می‌خواهی، در او وجود ندارد.