شمارهٔ ۵٠۴
هوش مصنوعی: این شعر از ابن یمین به زبان تمجید و ستایش از یک پادشاه نوشته شده است. او به زیبایی و عظمت پادشاهی اشاره می‌کند و می‌گوید که برای او همیشه احترام و وفاداری وجود دارد. شاعر از سختی‌های یتیمان و افراد ضعیف در جامعه صحبت می‌کند و بیان می‌کند که اگرچه آنان اهل صلاح و نیکوکاری‌اند، اما به دلیل فقر و بی‌سر و سامانی وضعیت خوبی ندارند. او از پادشاه درخواست می‌کند که به این افراد نیازمند کمک کند و متذکر می‌شود که عدم توجه به این نیازها ممکن است مشکلات بیشتری را به وجود آورد. در نهایت، شاعر بر لزوم رسیدگی به وضعیت یتیمان و فقرا تاکید می‌کند و به پادشاه اشاره می‌کند که نیاز او در درخواست برای یاری، باید به صورت پنهان بماند.
که میبرد سخنی از زبان ابن یمینبدانجناب که اقبال زیبدش فراش
هوش مصنوعی: در اینجا گفته می‌شود که کسی از زبان ابن یمین سخنی را بیان می‌کند که در شأن و مقام افراد بزرگ است، بهطوری که شایسته است فرصتی برای او فراهم شود.
خجسته در گه شاهنشه زمین و زمانکه هست بر در او شاه انجم از او باش
هوش مصنوعی: در زمان و مکان خاصی که پادشاه بزرگ در آن حضور دارد، شادی و خوشبختی موج میزند و حتی ستارههای آسمان نیز به خاطر او در انتظار ایستادهاند.
ستوده خسرو افاق تاج دولت و دینکه بادتا بابدبر سریر ملک بقاش
هوش مصنوعی: ستایش شده است پادشاهی که به عنوان نشانهای از قدرت و دین، بر تخت سلطنت نشسته و امیدواریم که تا ابد بر جای خود باقی بماند.
بروز رزم بود تیغش آب آتشباربگاه بزم بود کلکش ابر گوهر باش
هوش مصنوعی: در زمان جنگ، شمشیر او مانند آبی در میان آتش میدرخشد و در زمان شادی و جشن، مانند ابری پر از جواهر میباشد.
بگوید ار چه که دور فلک بکامم نیستولی چه باکم ازو هر چه هست گومیباش
هوش مصنوعی: بگوید هرچند که ستارهها و روزگار بر وفق مرادم نیست، اما من نگران نیستم و به هر چیزی که هست راضیام.
بدولت تو برین آستان همیشه مرامرتبست و مهیا همیشه وجه معاش
هوش مصنوعی: به خاطر نعمت و لطف تو، همیشه در این بارگاه برای من فضایی مهیا و آماده است و نیازهای معیشتیام به آسانی فراهم می‌شود.
سپهر نیز تفاوت نمیکند چنداناگر بصلح بود با من ار کند پرخاش
هوش مصنوعی: آسمان هم چندان اهمیتی نمیدهد اگر با من صلح باشد یا اینکه با من دعوا کند.
ولی بخانه رها کرده ام یتیمی چندضعیف و بیحد و بیمر چو دانه خشخاش
هوش مصنوعی: من در خانه رها کردهام چند یتیم ضعیف و ناتوان که به اندازه دانههای خشخاش بیپناه و بینصیب هستند.
اگر چه اهل صلاح اند جمله لیک ز فقرشدند بی سرو سامان چو مردم قلاش
هوش مصنوعی: هرچند که همه آنها اهل نیکی و صلاح هستند، اما به خاطر فقر و نداری، بدون ترتیب و برنامهای، مانند مردمی که لباسهای کهنه و پاره دارند زندگی میکنند.
فتاده اند کلحم علی و صم جایعنه هیچ صامت و ناطق نه هیچ نقد و قماش
هوش مصنوعی: در اینجا به وضعیتی اشاره شده است که همه چیز در بیتحرکی و سکوت به سر میبرد. گویا افراد یا موجودات، چه سخنگو و چه خاموش، هیچ گونه عمل یا تأثیری ندارند و تنها مشغول تماشای یکدیگر هستند. از سوی دیگر، وضعیتی از ناتوانی در نقد و بررسی یا تجزیه و تحلیل نیز وجود دارد، که به سختی میتوان چیزی را جدی گرفت یا درک کرد. در کل، تصویر یک فضای بیحرکت و خالی از زندگی و ارتباطات برقرار است.
منم حواله گه رزق انضعیفی چندکه کاش نیستمی و چه سود گفتن کاش
هوش مصنوعی: من چیزی بیشتر از این نمیخواهم که ای کاش هرگز وجود نداشتم، زیرا هیچ فایدهای ندارد که فقط بگویم کاش.
ز بینوائی ایشان چو یاد میارمهمی رسد بدل من هزار گونه خراش
هوش مصنوعی: وقتی به فقر و مشکلات آنها فکر میکنم، احساسی پر از درد و رنج در دل من شکل میگیرد که به هزار شکل خود را نشان میدهد.
بلطف شاملت ای شاه بنده را در یابکه تا نهفته نیازی من نگردد فاش
هوش مصنوعی: ای پادشاه، با لطف و محبتت بندهات را دریاب، تا نیازی که در دل دارم، پنهان نماند و چیزی از آن فاش نشود.