شمارهٔ ۵١٩
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تغییر حال خود اشاره می‌کند. او زمانی رند و آزاد بوده، اما اکنون به خاطر مصلحت‌ها و نیازهای زندگی، به زاهدی دروغین روی آورده است. فقر او را به وضعیتی رسانده که حتی نان معمولی هم برای خوردن ندارد و به خاطر حفظ آبرو و ناموس خود، در شرایط گرسنگی، مجبور به دلسردی و بی‌احساسی می‌شود.
پیشتر زینکه رند وش بودمکار من داشتی هزار فروغ
هوش مصنوعی: قبل از اینکه من به خاطر رندی و شیطنتی که داشتم، توجه تو را جلب کنم، کار من هزاران نور و درخشندگی داشت.
وینزمان کز برای مصلحتیدم زهدی همی زنم بدروغ
هوش مصنوعی: در این زمان که به خاطر مصلحتی، به نوعی زندگی زاهدانه را به نمایش میگذارم، در حقیقت، این کار را به صورت دروغین انجام میدهم.
کارم از فقر و فاقه گشته چنانکنرسد نان بتره تره بدوغ
هوش مصنوعی: به خاطر فقر و تنگدستیام به جایی رسیدهام که حتی نان خشک هم برایم محال است و به چیزی بهتر از تره و دوغ دسترسی ندارم.
وز برای رعایت ناموسمیزنم در گرسنگی آروغ
هوش مصنوعی: برای حفظ ادب و احترام، حتی در شرایط سخت و گرسنگی هم خود را کنترل میکنم و آبروداری میکنم.