شمارهٔ ۵٢٠
هوش مصنوعی: این بیت‌ها به عزم و اراده شاعر اشاره دارند که تصمیم گرفته از مدح کسانی که هجی (نقد) هم در موردشان وجود دارد، دست بردارد. شاعر تأکید می‌کند که افرادی که همیشه در طلب عطا هستند، مانند ابرهای طوفانی هستند که به بارش خوبان می‌پردازند. او به بیهوده‌گی تلاش زبانی و کلامی دونان اشاره می‌کند و می‌گوید که در این دنیا نمی‌توان از کسانی که مقام و ارزش واقعی ندارند، انتظار کرم و بزرگواری داشت. به طور کلی، شاعر بر عدم ارزش و توانایی افراد پست تأکید می‌کند.
عزمم درست گشت که نارم دگر بکفمدح کسی که هست بدو هجو هم دریغ
هوش مصنوعی: تصمیمم را گرفتهام که دیگر دربارهی کسی که بدیهای او را هم نمیتوانم بیان کنم، سخن بگویم.
میغند این خسان به نپاشیدن عطاز آنرو که جمله صاعقه بارند همچو میغ
هوش مصنوعی: این افراد خسیس هستند و از دادن کمک پرهیز میکنند، زیرا همه آنها مانند ابرهای طغیانی (صاعقهدار) هستند که حاضر به باریدن نیستند.
ابن یمین ز همت دونان کرم مجویکی کار ذوالفقار کند زنگ خورده تیغ
هوش مصنوعی: از افرادی که همت و تلاش پایینی دارند، نباید انتظار بخشش و درک بزرگی داشت، زیرا مانند شمشیری زنگزده هستند که از آنها انتظار کار بزرگ و شجاعانه نمیرود.