شمارهٔ ۵٣۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر درباره دخترانی صحبت می‌کند که چست و چالاک هستند و به زیبایی پرورده شده‌اند. او احساس افتخار می‌کند که این دختران به بلوغ و کمال رسیده‌اند و نگران نیست که اگر به دست نامحرمی بیفتند، چیزی از قداست آنها کاسته شود. شاعر از این وضعیت غمگین است که نمی‌تواند شوهر مناسبی برای آنها پیدا کند و این باعث می‌شود که نسبت به خواستگاران بی‌اعتنا باشد. او به وضعیت دشوار دختران در جامعه اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که هرگز اجازه نخواهد داد آثار جاهلیت بر آنها تأثیر بگذارد. شاعر در پایان به این نکته می‌رسد که تا زمانی که نتواند خواستگاری شایسته برای آنها بیابد، شعر گفتن را متوقف خواهد کرد.
دختران ضمیر ابن یمینهمه چستند و چابک و چالاک
هوش مصنوعی: دختران ضمیر ابن یمین همه باهوش و سریع هستند.
در پس پرده طبیعت خویشآنچنانشان بپروریدم پاک
هوش مصنوعی: در پشت نقاب طبیعت خود، آنچنان که بخواستم، آنها را به نجابت و پاکی پرورش دادم.
که اگر هم بدست نامحرمافکندشان فلک ندارم باک
هوش مصنوعی: اگرچه ستارهها ممکن است به دست نا اهلان افتند، من نگران نیستم.
ببلاغت رسیده اند و کفونیست شوئی و من ازین غمناک
هوش مصنوعی: آنها به اوج بلاغت و سخنوری دست یافتهاند و هیچکس در برابرشان قرار نمیگیرد و من از این موضوع بسیار ناراحتم.
ور بدین خواجگان که کفو نیندمیدهمشان ز شومی افلاک
هوش مصنوعی: اگر به این خواص و شخصیتها که همتراز نیستند، چیزی بدهم، از بدیهای آسمانها نصیبشان خواهد شد.
بره و رسم جاهلیتشانکرده باشم بزندکی در خاک
هوش مصنوعی: من به خاطر ناپختگی و بیتجربگیام، به افکار و رفتارهای قدیمی و جاهلی خودم گرفتار شدهام و همچنان در مرحلهای از زندگیام به سر میبرم که مانند یک بره در خاک زندگی میکنم.
حال ابناء روزگار اینستنیتم نیست بعد ازین الاک
هوش مصنوعی: حالت جوانان این روزها این است که من بعد از این هیچ هدفی ندارم.
نزنم دم بشعر تا بزیمجز باطرای خواجه لولاک
هوش مصنوعی: من به شعر دست نمیزنم مگر اینکه با چرخش خاصی از استاد لولاک همراه باشد.