شمارهٔ ۵٣۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دلتنگی خود برای خرد سخن می‌گوید و به او یادآوری می‌کند که او مالک دانش و فضیلت‌هاست. او به تلاش‌هایش در کسب فضایل اشاره می‌کند و اینکه با رنج و زحمت به دنبال دانش بوده است. هنگامی که به دانش شعور و فضیلت دست می‌یابد، خواهان رهایی از مشکلات می‌شود. خرد به او توصیه می‌کند که نباید ناامید شود و به او امیدواری می‌دهد که خداوند بعد از سختی‌ها آرامشی خواهد بخشید.
ز دلتنگی خرد را دوش گفتمکه ای بر ملک دانش گشته مالک
هوش مصنوعی: از روی دلتنگی به خرد گفتم: ای مالک دانش، که بر سرزمین علم فرمانروایی.
بسا کاندر پی کسب فضائلکشیدم رنج در قطع مسالک
هوش مصنوعی: بسیاری از اوقات به دنبال به دست آوردن فضیلتها تلاش کردهام و در این راه زحمات زیادی را با دشواریها تحمل کردهام.
چو حاصل کردمش گفتم بیابمبسعی او خلاصی از مهالک
هوش مصنوعی: زمانی که او را به دست آوردم، گفتم با تلاش او میتوانم از خطرات و مشکلات نجات پیدا کنم.
بدیدم از هنر عیبی بتر نیستبنزدیک بزرگان ممالک
هوش مصنوعی: دیدهام که از هنر، هیچ عیبی بدتر نیست در نزد بزرگان کشورها.
خرد گفتا مشو یکباره نومیدلعل الله یحدث بعد ذلک
هوش مصنوعی: خرد به من گفت که ناامید نشو، چرا که خداوند پس از هر سختی به روزی و رحمت میرسد.