شمارهٔ ۵٣٧

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به نقد رفتار افرادی می‌پردازد که به خاطر یاد مردگان، با زندگان دچار جنگ و مشکل می‌شوند. او می‌گوید که کسی که نتواند خوب را از بد تشخیص دهد، باید از او فاصله بگیرد. همچنین، او بر این نکته تأکید می‌کند که کسی که به مقام و جاه‌طلبی خود می‌نازد، نباید به یاد مرده‌ها بیفتد. زندگی در میان مردم و تزویر و فریبکاری، برای اهل فرهنگ پسندیده نیست. شاعر می‌گوید اگر کسی بخواهد از زندان‌ ذهنی و اجتماعی خود رها شود، باید از نام و ننگ دست بردارد و به آرامش واقعی برسد. به نوعی، او اشاره به روشن‌بینی و نگاهی انتقادی مثل نگاه ابن یمین دارد که به تزویر در جامعه اعتراض کرده است.