شمارهٔ ۵٣٨
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به نادرستی و ناامیدی از افراد بخیل و ناکارآمد اشاره می‌کند. او می‌گوید که از چوب خشک نمی‌توان میوه‌ای گرفت و نمی‌توان از افرادی که خوب نیستند، انتظار وفاداری و خدمت داشت. همچنین اشاره می‌کند که از چیزهای بی‌ارزش نمی‌توان بو یا خاصیتی خوب انتظار داشت. این ابیات به نوعی هشدار درباره امید بستن به افراد نالایق است.
رسم کرم مجو ز بخیلان روزگارنشنیده ئی که میوه نروید ز چوب خشک
هوش مصنوعی: سخاوتی را از افرادی که بخیل و تنگنظر هستند، انتظار نداشته باش. زیرا از چوب خشک نمی‌توان میوه‌ای برداشت کرد.
از ناکسان دهر امید وفا مدارناید ز جیفه سگ مردار بوی مشک
هوش مصنوعی: از افراد بی‌ارزش و بیاعتبار انتظار وفا و دوستی نداشته باش، چرا که حتی از چیزی بی‌ارزش مانند بوی گند لاشه سگ نیز نمی‌توان بوی خوش مشک را انتظار داشت.