شمارهٔ ۵۴٢
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش شخصی خاص اشاره دارد که در جهان زمانه، با داشتن عقل و کمال بی‌نظیر، سرآمد سایرین است. شاعر می‌گوید که نقص‌های انسان‌های دیگر، هیچ‌گاه نمی‌توانند به عظمت عقل و کمال او آسیب بزنند و این فرد در جایگاهی بالاست که حتی نمی‌توان به او انتقاد کرد.
ای افضل زمانه که در عرصه زمینافراشته ز رای تو شد رایت کمال
هوش مصنوعی: ای بهترین فرد در زمانه که به خاطر اندیشههای تو، پرچم کمال بر زمین برافراشته شده است.
مشنو حکایت دو سه آحاد از آنکه هستنقصان عقل یکسره در غایت کمال
هوش مصنوعی: نشنو داستان دو یا چند نفر از کسانی که در کمال خود نقص عقل دارند.
دانم که نشنوی ز چه رو ز آنکه منزلستدر شأن عقل وافر تو آیت کمال
هوش مصنوعی: میدانم که تو به دلیل جایگاه والای عقل و استدلالت، به سخنان من گوش نمیدهی.