شمارهٔ ۵٧٨
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از تجربه‌ای شخصی در باغ بهشت صحبت می‌کند و به آزادی ناشی از رهایی از مشکلات و غم‌ها اشاره می‌کند. او از خواب و بیداری سخن می‌گوید و احساس شادی را پس از سختی‌های زیاد توصیف می‌کند. همچنین، به درد و رنج‌هایش در خراسان و بغداد اشاره می‌کند و به این نکته می‌پردازد که زادگاهش برایش اهمیت دارد، هرچند می‌داند که جایی دیگر نیز می‌تواند برایش پر از فرصت باشد. در نهایت، او تأکید می‌کند که نمی‌تواند به راحتی شرایط سخت را تحمل کند، و در همین راستا به ارزش و قابلیت‌های خود نیز اشاره می‌کند.
این منم باز که در باغ بهشت افتادموز سفر کان بحقیقت سقرست آزادم
هوش مصنوعی: این من هستم که دوباره به باغ بهشت رسیدهام و از سفر پر مشکلات و سختیهایی که داشتم، به حقیقتی رسیدهام که حالا از آن آزاد شدهام.
این بخوابست که میبینم اگر بیداریکه پس آنهمه اندوه چنین دلشادم
هوش مصنوعی: این خواب خوشی را میبینم و اگر بیدار هم باشم، با وجود تمام آن اندوهها، همچنان احساس شادی میکنم.
دستگیر ار نشدی حق که توانستی خاستآنچنان سخت که ناگاه ز پای افتادم
هوش مصنوعی: اگر نتوانستید کمک کنید، حق را فراموش کردهاید و آنقدر تحت فشار قرار گرفتم که ناگهان از پا افتادم.
چه کنم ملک خراسان چه کشم محنت جانوقت آنست که پرسی خبر از بغدادم
هوش مصنوعی: من چه کار کنم با داراییهای خراسان و چه بر عذاب جان خود غلبه کنم؛ اکنون زمان آن رسیده که از حال و روز بغداد بپرسی.
گرچه این مولد و منشاست ولی سعدی گفتنتوان مرد به سختی که من اینجا زادم
هوش مصنوعی: هرچند اینجا محل تولد و منشأ من است، ولی سعدی می‌گوید که نمیتوان به سختی زندگی کرد، چون من در اینجا به دنیا آمدهام.
زین وطن گر بروم هست خریدار بسیگوهری را که بود زاده طبع رادم
هوش مصنوعی: اگر از این وطن بروم، بسیاری هستند که به دنبال خریدن گوهرهایی خواهند بود که از نبوغ و استعداد من زاده شدهاند.