شمارهٔ ۵٩٧
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به نارضایتی از وضعیت خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که ملک شاه ارزش ندارد و سخنان بی‌احساس حاجب و دربان را شنیده است. او خود را مانند مرغی خانگی می‌بیند که در گوشه‌ای از عزلت و تنهایی زندگی می‌کند و از آزادی و پرواز بی‌بهره است. در واقع، شاعر به احساسات بدی که از محیط و شرایط زندگی‌اش حاصل شده، اشاره کرده و آرزوی رهایی و آزادی دارد.
حقا که ملک شاه نیرزد بجملگیگفتار سرد حاجب و دربان شنیدنم
هوش مصنوعی: واقعا ارزش ندارد که تمام گفتارهای بیمعنی و سرد دربان و نگهبان را بشنوم، حتی اگر به خاطر بزرگی ملک شاه باشد.
عنقا صفت بگوشه عزلت روم که نیستچون مرغ خانگی سرخواری کشیدنم
هوش مصنوعی: من به گوشه‌ای دور افتاده میروم و مانند پرندهای کمیاب و آزاد زندگی میکنم، چون در این دنیا مثل مرغ خانگی نیستم که برای دیگران نِعمت و خوراک بشوم.