شمارهٔ ۶٠١
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به اهمیت قناعت و رضایت از زندگی اشاره می‌کند. او از لطف خرد و عقل پیروی کرده و برای او هیچ راهی جز آنچه او نشان داده نیست. او خود را به قناعت تشبیه می‌کند که بر آتش حرص غلبه کرده و می‌خواهد احساس آرامش و شادابی را تجربه کند. با آموزش از استاد خرد، او احساس خوشحالی و بی‌نیازی را پیدا کرده و به خدمت به خالق خود مشغول است. شاعر می‌خواهد در راه قناعت باقی بماند و از طوفان فقر نجات یابد. حسرت و دلتنگی او به خاطر فقدان دوستان شیرین‌زبان را حس می‌کند، اما در عین حال به تلاش برای خوشبختی و سرسپردگی به مسیر خود ادامه می‌دهد.
خردم راه قناعت بنمود از سر لطفجز بر آنراه که او گفت قدم ننهادم
هوش مصنوعی: عقل و هوش من به من نشان داد که از روی محبت، تنها باید در مسیری که او (خدا) گفته قدم بردارم و در غیر از آن راه، قدم نمیگذارم.
منم آن آب قناعت زده بر آتش حرصکه سراسر کره خاک نماید بادم
هوش مصنوعی: من آن آبی هستم که با قناعت بر آتش حرص میزنم و میتوانم整个 زمین را به باد بدل کنم.
شد چو طفلان دلم از محنت شاگردی سیرز آنزمان باز که پیر خردست استادم
هوش مصنوعی: دل من مانند کودکان بیدغدغه شده و خسته از رنجهای یادگیری. از زمانی که استاد حکیم و دانا، پیر دانایی، به من آموخت.
خالقم را شده ام خادم از اخلاص چنانکه ز مخدومی مخلوق نیاید یادم
هوش مصنوعی: من به خاطر اخلاص و وفاداریام به خالق، خود را خدمتگزار او میدانم به گونهای که حتی از مخلوق یاد نمیکنم، چون تمام وجودم وقف اوست.
می نخواهم شدن از کوی قناعت بیرونسیل افلاس گر از بن بکند بنیادم
هوش مصنوعی: نمیخواهم از راه قناعت و رضایت خارج شوم، زیرا اگر فقر به ریشهام آسیب بزند، همهچیز را از دست میدهم.
میبرد ابن یمینم ره خرسندی پیشدو سه روزیکه درین دیر خراب آبادم
هوش مصنوعی: ابن یمینم به من میگوید که راهی پیش رو دارم که به خوشبختی میرسد، اما در حال حاضر من در یک مکان ویران و بیپایه هستم و در انتظار روزهایی هستم که شاید بهتر شود.
نبود صحبت شیرین پسران بی شوریزینسبب کوه نشین بر صفت فرهادم
هوش مصنوعی: به خاطر نداشتن گفتوگوی دلپذیر فرزندان، باعث شده که زندگی در این مکان سخت و بیروح شود، مانند فرهاد که به کوه نشینی و سختی عادت کرده است.