شمارهٔ ۶٠۶
هوش مصنوعی: این شعر نشان‌دهنده احساس تنهایی و دوری شاعر از دوستان و یارانش است. او ابراز می‌کند که زندگی بدون این ارتباطات بسیار سخت‌تر از مرگ است. شاعر با خطاب قرار دادن چرخ بیوفا (حاکمیت و سرنوشت)، از او می‌خواهد که با مهری دوباره او را به یارانش برساند. همچنین از بختش می‌خواهد که او را به مقامی بزرگ (سعادت و دولت) برساند، تا در جاده‌ای درست به هدفش نزدیک شود.
زینسان که دور مانده ز یاران جانی اممردن هزار بار به از زندگانی ام
هوش مصنوعی: کسی که از دوستان و همراهان خود دور مانده، برایش بهتر است که هزار بار بمیرد تا اینکه در این زندگی باقی بماند.
ایچرخ بیوفا چه شود گر ز روی مهربار دکر بآن مه تابان رسانی ام
هوش مصنوعی: ای آسمان بیوفا، چه میشود اگر با محبت و با دلجویی، مرا به آن مه تابان برسانی؟
ای بخت اگر بخاک درش جادهی مرابر مسند سعادت و دولت نشانی ام
هوش مصنوعی: ای سرنوشت، اگر تو مرا به زمین بیندازی، راهی به سوی سعادت و خوشبختی برایم نشان بده.