شمارهٔ ۶٢٨
هوش مصنوعی: ابن یمین در این شعر، خود را به عنوان شاعری توانا معرفی می‌کند که با نطقش می‌تواند احساسات و اندیشه‌ها را به تصویر بکشد. او می‌گوید که با زبانش همچون آب و آتش، انرژی و شعور را در دل مردم برمی‌انگیزد. او می‌خواهد داوران را بجنباند و از نوآوری‌هایش برای ایجاد زیبایی و ارزش در شعر و ادبیات استفاده کند. همچنین از طبیعت و زیبایی‌های آن الهام می‌گیرد و به خاطر حیوانات و هنر هم، از تخیل و لطافت زبانش بهره می‌برد. در پایان، ابن یمین نشان می‌دهد که زمانی که ویژگی‌های خوب را در دیگران می‌بیند، سریعاً آنها را تشویق می‌کند و اگر بدی ببیند، به سرعت به او پاسخ می‌دهد. به طور کلی، او تلاشی مستمر برای ایجاد زیبایی و عدالت در کلام دارد.
منم ابن یمین که مرکب نطقچون بقصد کسی برانگیزم
هوش مصنوعی: من ابن یمین هستم که قدرت بیانم را به گونهای میکشم که گویی به نیت کسی دیگر به حرکت درمیآید.
بزبان چو آب و آتش خویشآتش از آب کوثر انگیزم
هوش مصنوعی: با زبان خود مانند آب و آتش رفتار میکنم و از آب کوثر، آتش و شوق را به وجود میآورم.
داورانرا برآورم بر داووز سر داو داور انگیزم
هوش مصنوعی: من به داوران شکایت میبرم و از دلایل و شواهدی استفاده میکنم تا حقایق را روشن کنم و آنها را به قضاوت وادار کنم.
چون زند موج بحر طبعم ازوبصدف در و گوهر انگیزم
هوش مصنوعی: وقتی که امواج دریا در دلم بهوجود میآید، از آن صدف و جواهرات ساخته میشود.
وز برای غذای طوطی جاناز نی خامه شکر انگیزم
هوش مصنوعی: برای غذای طوطی، جانم را از نی خامه شکر میسازم.
گربدی بینم از کس ار نیکیزودش از طبع کیفر انگیزم
هوش مصنوعی: اگر بدیای از کسی ببینم، هرگاه که نیکیای از او به طبیعتش بروز کند، او را مجازات نخواهم کرد.
وز پی شهسوار هر صیتیمرکب از باد صرصر انگیزم
هوش مصنوعی: من به دنبال فرماندهای هستم که بر آن بادهای تند بدم، یعنی به او کمک کنم تا سریعتر و قویتر حرکت کند.