شمارهٔ ۶٢٧
هوش مصنوعی: غزل به موضوع نوشیدن باده و اهمیت همنشینی با دوستان و هنرمندان اشاره دارد. شاعر از لذت نوشیدن میگوید و تأکید میکند که دوستش باید اهل هنر و خرد باشد تا بتوانند به خوبی از یکدیگر لذت ببرند. او اشاره دارد که اگر با دوستان بیاخلاق مینوشد، نباید او را سرزنش کنند، چون عشق به شراب برایش مهمتر از صحبت با افراد نالایق است. در نهایت، شاعر اعتراف میکند که از نوشیدن شراب لذتی نمیبرد اگر همنشینیاش با افراد نامناسب باشد.
مرا هست در خم می خوشگوارنهاده ز بهر ندیم کریم
هوش مصنوعی: من در سرمستی شراب خوشبو، به خاطر رفیق عزیزم، نوشیدنی را نگاه داشتهام.
حریفم چو من باید اندر هنرخردمند و آزاده خوی و حلیم
هوش مصنوعی: حریف من باید مانند من در رشته هنر، فردی خردمند، آزاداندیش، با اخلاق و صبور باشد.
خورده باده تنها گر از دور چرخبدستم نیفتد ازاینسان ندیم
هوش مصنوعی: اگر به تنهایی شرابی بنوشم و از دور چرخ یا تقدیر به من نرسد، دیگر اینگونه دوستانی در کنارم نخواهند بود.
اگر با حریفان نا اهل میننوشم ملامت مکن ای حکیم
هوش مصنوعی: اگر با افراد ناتوان و بیخبر از هنر، همنشینی نمیکنم، بر من خرده مگیر ای دانشمند.
من از می پرستم نیاید دریغولی صحبت آید دریغ از لئیم
هوش مصنوعی: من از نوشیدن شراب لذت میبرم و هیچ ناراحتیای در این موضوع نیست، ولی صحبت کردن درباره آدمهای پست و بیمایه برایم خوشایند نیست.