شمارهٔ ۶٣٧
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به از دست رفتن امید و مشکلات خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که در جستجوی عشق و خوشبختی به حالت مستی و غم دچار شده و دلش شعله‌ور است. شاعر به خداوند به‌عنوان یگانه یاری در جهان اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که با دادن شراب، آرامش و شادی به او بدهد. فضای شعر حاکی از ناامیدی و longing برای وصل و رحمت الهی است.
یمین دولت و دین ای یگانه دو جهانسه چار یار بکنجی فتاده مخموریم
هوش مصنوعی: ای یگانه و منحصر به فرد در دنیا، که یاریهای خود را به دو جنبه دولت و دین اختصاص دادهای، ما در این حال مستی و غفلت به سر میبریم.
ز بهر پنج منی می بشش جهه گشتیمنیافتیم از آن دردمند و رنجوریم
هوش مصنوعی: ما برای پیدا کردن کسی که نوشیدن شراب برایش باعث آرامش شود، در هر سو جستجو کردیم؛ اما نتوانستیم کسی را که دردمند و رنجور باشد پیدا کنیم.
شدست تفته دل ما چو هفت دوزخ از آنگز آستانه چون هشت جنتت دوریم
هوش مصنوعی: دل ما از درد و ناراحتی به شدت میسوزد و مانند هفت دوزخ آتشین است. در برابر زیبایی و محبت تو، ما از آن دور هستیم و به نوعی در وضعیت بدی قرار داریم.
ز مجلس تو که از نه فلک فزونست بجاهامیدوار بده من شراب انگوریم
هوش مصنوعی: از جمع تو که به مراتب بالاتر از نه آسمان است، به من قدری شراب انگور بده تا امیدوار شوم.