شمارهٔ ۶٣۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به جوانی و گذر زمان اشاره می‌کند و ابراز می‌کند که نمی‌خواهد به پیری و کهن‌سالی از خود راضی باشد. او از نظرات دیگران درباره‌اش بی‌توجه است و فقط خواهان یک محیط لطیف و دلپذیر است. شاعر همچنین از زندگی خشن و عذاب‌آور بیزار است و به دنبال زیبایی و شکوهمندی بیشتر است.
یعلم الله که چون شباب گذشتذات خود را مسن نمیخواهم
هوش مصنوعی: خداوند میداند که وقتی جوانی بگذرد، من نمیخواهم که خود را پیر احساس کنم.
عاقلان از من وز من گفتندخویشتن را ز من نمیخواهم
هوش مصنوعی: افراد خردمند درباره من و از من صحبت کردند، اما من نمیخواهم از خودم به خودم فکر کنم.
بهوای لطیف خواهم رفتکین هوای عفن نمیخواهم
هوش مصنوعی: من به دنبال فضایی تازه و دلنشین هستم و دیگر این وضعیت ناخوشایند را نمیخواهم.
میل استبرقست و اکسونماین پلاس خشن نمیخواهم
هوش مصنوعی: میل به زینت و زیبایی دارم، اما این پارچه زبری که در اختیار دارم را نمیپسندم.