شمارهٔ ۶٣۵
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به حس تعلق و علاقه به زادگاه و وطن خود اشاره دارد. او می‌گوید که در غربت، همواره آرزوی بازگشت به خانه را دارد و می‌داند که مرگ در این دیار بی‌مقدارتر از آن است که انسان در سفر به وطن خود بمیرد. در واقع، او از سوز و گداز دل می‌گوید و به اهمیت خاطره‌ها و ارتباط با سرزمین خود تأکید می‌کند.
هوس مسکن مألوف و دیار معهوددمبدم میپزم و باز همی گردد خام
هوش مصنوعی: هر لحظه به فکر خانه و دیار آشنای خودم هستم، اما این فکر در ذهنم همچنان ناپخته و خام میماند.
زانکه در غربت اگر شخص بمیرد به از آنکز سفر با وطن خویش رود دشمن کام
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که اگر کسی در دوری و غربت بمیرد، این بهتر است از این که با دشمنی به وطن خود بازگردد. در واقع، مرگ در غربت را به عنوان یک حالت بهتر از بازگشت به سرزمین خود در کنار دشمن تصور می‌کند.