شمارهٔ ۶۴٨
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از امیر حیدری به عنوان موجودی مجرد و بی‌نظیر یاد می‌کند که مشابه روح‌الامین است. او به دانایی و حقیقت عمیق امیر اشاره دارد و بیان می‌کند که علما در عوالم بالا او را به زبان‌های مختلف تحسین می‌کنند. سپس شاعر با تمثیلی درباره ساکنان زمین و مقام امیر، به دوری خود از او به مانند زاغی اشاره می‌کند که از عقابی دور است. در ادامه، او از بزرگی امیر عذرخواهی می‌کند و می‌گوید که اگر نتوانسته به او خدمت کند، نباید از او خرده بگیرد، زیرا فضایل او هرگز کمتر نخواهد شد. این شعر به نوعی بیانگر عشق و ارادت شاعر به امیر حیدری و جایگاه والای او در عالم معنوی است.
امیر حیدری ایسالک مسالک حقتوئی مجرد و مفرد بسان روح الامین
هوش مصنوعی: تو ای امیر حیدری، در راههای حقیقت و معنویت برتری، همچون روح پاک و فرشتهای تنها و بیهمتا هستی.
چو عقل کل شده دانند حقیقتهاتوئیکه علم یقین تو هست عین یقین
هوش مصنوعی: وقتی که همه چیز را با عقل کامل بدانند، حقیقت تنها تویی هستی که علم و دانشت، عین یقین است.
کنند صومعه داران عالم علویبرین روش که تو داری بصد زبان تحسین
هوش مصنوعی: صومعهنشینان دینی به شیوهای در جهان برتر از تو ستایش می‌کنند که تو با زبان‌های فراوانی مدح و تمجید میکنی.
سپهر گرم رو شوق را چو تو قطبینشان نداد کس از ساکنان روی زمین
هوش مصنوعی: آسمان گرم و دلانگیز، همچون تو، نشاندهنده شوق و عشق است و هیچکس از مردم زمین نتوانسته است چنین نشانهای را به تصویر بکشد.
مرا چو زاغ کمان چند روز دور از توعقاب حادثه دهر داشت گوشه نشین
هوش مصنوعی: من همچون زاغی، چند روز دور از تو زندگی کردم و روزگار با بلاها و حوادثش، مرا به کنج عزلت کشانده است.
بخدمت ار نرسیدم تو از بزرگی خویشمگیر خرده برین بنده ضعیف حزین
هوش مصنوعی: اگر نتوانستم به تو خدمت کنم، لطفاً به بزرگی خودت خرده نگیرید به خاطر این بنده ضعیف و ناتوان.
که در فضایل ذات تو کم نخواهد شدببعد و قرب مکان اعتقاد ابن یمین
هوش مصنوعی: فضایل و ویژگیهای تو هیچگاه تحت تأثیر فاصله یا نزدیکی مکانی قرار نخواهد گرفت.