شمارهٔ ۶۶٧
هوش مصنوعی: این شعر به این معناست که جهان برای انسان‌های عاقل و خردمند ارزشی ندارد اگر خود را زیر بار مشکلات و رنج‌ها قرار دهند. اگر کسی می‌تواند از این مشکلات دور شود، باید سعی کند تا زندگی خود را آسان‌تر کند. عمر کوتاه است و تنها یک نفس حاصل عمر ماست، پس باید آن را غنیمت شمرد. انسان اگر از نامرادی و ناپختگی دور باشد، می‌تواند جان خود را نجات دهد و به سعادت برسد. شاعر به اهمیت آگاهی و شناخت خود اشاره می‌کند و می‌گوید اگر انسان خود را بشناسد، می‌تواند زندگی خود را به نیکی و درستی شکل دهد و از زندگی مادی به زندگی معنوی برود. به طور کلی، این شعر دعوت به خودشناسی و تلاش برای رسیدن به کمال و خوشبختی است.
جهان نزد عاقل نیرزد بدانکه بارش نهی بر دل خویشتن
هوش مصنوعی: جهان برای فرد عاقل اهمیتی ندارد، زیرا او نمیگذارد که بار مشکلات و دغدغهها بر دلش سنگینی کند.
توانی اگر دور باشی از آنکه آسان کنی منزل خویشتن
هوش مصنوعی: اگر بتوانی دور باشی از آنچه که راحتی و آرامش را برای خودت فراهم می‌کند، این نشاندهندهٔ قدرت توست.
بجز یکنفس حاصل عمر نیستغنیمت شمر حاصل خویشتن
هوش مصنوعی: به جز یک لحظه، عمر انسان ارزشی ندارد. ارزش و اهمیت زندگی خود را درک کن و از آن بهرهبرداری کن.
ز نا جنس اگر نیستی بر کرانبدست خودی قاتل خویشتن
هوش مصنوعی: اگر از جنس خاصی نیستی، با دست خود به خودت آسیب نرسان.
توئی شهره شهر در زیرکیاگر گشته ئی مقبل خویشتن
هوش مصنوعی: اگر تو در زیرکی معروف و مشهور هستی، پس باید به خودت توجه کنی و به خودباوری برسید.
بهمت خلاص ار دهی روح راازین منزل نازل خویشتن
هوش مصنوعی: اگر به توفیق خودت، روح را از این مکان پست و دنیوی آزاد کنی، آن گاه به رهایی و نجات میرسی.
گرت آگهی هست ابن یمینز آب خود و از گل خویشتن
هوش مصنوعی: اگر از خواستهها و نیازهای خود آگاه باشی، به درستی میدانی که چه چیزی برای خودت و زندگیات ضروری است.
سفرهای علوی کنی آنچنانکنهی بر فلک محمل خویشتن
هوش مصنوعی: سفرهای تو باید به گونهای باشد که مانند پرچم بر فراز آسمان درخشان و چشمنواز باشد.
هوا کن ازین خاکدان تا کنیبر آب خضر منزل خویشتن
هوش مصنوعی: از این دنیای مادی و فانی دل بکن و به جایی برس که به زندگی واقعی و جاودان خود نزدیک شوی.