شمارهٔ ۶٨۴
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی اخلاق و رفتار انسان می‌پردازد. شاعر می‌گوید که کسی که از نیک‌نیتی به دنیا آمده، نمی‌تواند بدی کند و اگر کسی به سیرت و خصوصیات نیکو نزدیک شود، به راحتی از انجام کارهای بد دور می‌شود. وی توصیه می‌کند که در مسیر نیکوکاری تلاش کنیم، زیرا این رفتار نزد خدا پسندیده است و به نوعی به سود می‌انجامد. همچنین شاعر به اهمیت زمان و پیری اشاره می‌کند و می‌گوید که دوران جوانی به سرعت می‌گذرد و نباید در این دوران خود را گرفتار جنون و رفتارهای ناپسند کنیم، چرا که خرد و عقل واقعی در کنار نیکوکاری در زندگی مهم است.
کسی که نیک نهاد آمد از بدایت کارز خود چگونه پسند آیدش بدی کردن
هوش مصنوعی: کسی که ذات و نهاد خوبی دارد، از ابتدا به خوبی آغاز کرده و برای او چطور ممکن است که کار بدی را بپسندد؟
چو سیرت ملکی میتوان گرفت بجهدنشان همت قاصر بود ددی کردن
هوش مصنوعی: اگر انسان بتواند ویژگیهای ملکوتی را در خود پرورش دهد، باید بداند که تلاش او برای رسیدن به آن هدف کافی نیست و همت او محدود است.
بکوش در ره احسان که آن بود با حقتجارتی ز پی سود ده صدی کردن
هوش مصنوعی: در تلاش باش که در مسیر نیکی و کمک به دیگران حرکت کنی، چون این کار نوعی تجارت با خداوند است که در آن هیچ سود و منفعت مادی وجود ندارد.
بهوش باش که پیری رسید ابن یمینگذشت وقت جوانی و بیخودی کردن
هوش مصنوعی: مراقب باشید که پیری به سراغتان آمده و زمان جوانی گذشت. دیگر نمیتوان بیخیالی کرد و باید به فکر آینده بود.
شباب فرع جنونست و شیب اصل خردجنون قبیح بود وقت بخردی کردن
هوش مصنوعی: جوانی وابسته به دیوانگی است و پیری، اصل خردمندی. دیوانگی در زمان خردمندی چیز مناسبی نیست.