شمارهٔ ٧٠۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از یاد کردن از خدا سخن میگوید و درخواست میکند که بندهاش را به بندگیاش نزدیک کند. او نگران است که مبادا خستگی و ملالتی برای خداوند ایجاد کند و از این بابت نگران است.
هر کرا یاد بنده میآیدبکرم بندگی من برسان
هوش مصنوعی: هر کسی که یاد من بیفتد، میتواند با کرم و محبت خود به من خدمت کند.
زان بمفرد نمیدهم زحمتکه همی ترسم از ملالتشان
هوش مصنوعی: من به خاطر ترس از خستگی و بیحوصلگی آنها، حاضر نیستم که از یک نفر جداگانه کمک بگیرم.