شمارهٔ ٧٠٩
هوش مصنوعی: این اشعار به بررسی صفات انسان‌ها و ارزش‌هایشان می‌پردازد. شاعر می‌گوید که هر کس که به دین و اصول اخلاقی پایبند نیست، مانند کسی است که فاقد ارزش است. همچنین کسانی که در ارتباط با دیگران کم می‌گذارند یا اگر ثروتی دارند و دیگران را از آن محروم می‌کنند، به همان اندازه ارزشمند نیستند. در نهایت کسانی که در دلشان محبت و خوبی نیست، از دیگران قضاوت خواهند شد و چهره‌شان تحت انتقاد قرار می‌گیرد. به طور کلی، این اشعار بر اهمیت دین، اخلاق، محبت و روابط انسانی تاکید دارد.
هر که نه بر دین تست کالعدمش فرض کنوانکه زید با تو کم کم ز کمش فرض کن
هوش مصنوعی: هر کسی که دین تو را قبول ندارد، مانند کسی است که به او بیاعتنا باش. و اگر کسی در دوستیاش کمتوجهی کند، به تدریج از او دور شو.
وانکه درم دارد و وز درم او بکسمی نرسد بهره ئی بی درمش فرض کن
هوش مصنوعی: کسی که پول و ثروت دارد، اما آن را در اختیار دیگران نمیگذارد، انگار که هیچگونه سود و فایدهای از آن نداریم.
وانکه ز لوح دلش نقش کرم کس نخواندتیره رخ از سرزنش چون قلمش فرض کن
هوش مصنوعی: آن کسی که در دلش نام محبت نقش بسته و کسی آن را نمیخواند، نباید از انتقادها ناراحت شود، چون مانند قلمی است که در دستانش به اجبار قرار دارد.