شمارهٔ ٧١۶
هوش مصنوعی: شعر درباره اهمیت و جایگاه عبدالکریم در دین و حکومت صحبت می‌کند. شاعر او را به عنوان کسی می‌بیند که کار دین را رونق می‌بخشد و عقل او را به زیبایی جان تشبیه می‌کند. او به وجود نیکویی و لطف‌های الهی در وجود عبدالکریم اشاره می‌کند و بیانگر این است که روزهای شاد زندگی او تحت تأثیر رأی و توجه عبدالکریم قرار دارد. در نهایت، شاعر به این موضوع می‌پردازد که اگر روزهای شاد او تیره شده باشد، نیاز است توجهی از سوی عبدالکریم دوباره برقرار شود.
آصف ایام تاج ملک و دین عبدالکریمای به رونق کار دین از رای ملک آرای تو
هوش مصنوعی: آصف ایام، کسی است که درخشان کنندهی روزهای سلطنت و دین عبدالکریم است. تو باعث رونق کار دین هستی و نظر تو در امور سلطنت، مورد احترام و توجه است.
عقل باور دارد ار جان مصور خوانمتزانکه همچون جان همه لطف است سر تا پای تو
هوش مصنوعی: عقل میگوید اگر تو را به عنوان یک روح تصویر کنم، چون تو به تمام وجودت پر از محبت و لطف هستی.
در ازل خیاط صنع لایزالی دوخته‌ستکسوت لطف الهی راست بر بالای تو
هوش مصنوعی: در آغاز، خیاطی که دارای توانایی نامحدود است، جامهای از لطف الهی را برای تو دوخته است و آن را بر سَر تو قرار داده است.
آز را کز بدو فطرت جوع کلبی همدم استچار پهلو شد شکم از سفره نعمای تو
هوش مصنوعی: آز و حرص، حتی از طبیعت بد هم، به جان میافتد و همواره در جستجوی سیر کردن خود است. در نتیجه، شکم از نعمتهای تو پر شده و دیگر نیازی به غذا ندارد.
صاحبا گویا نئی آگه که روز عیش خویشچون به شب می‌آورد ابن یمین مولای تو
هوش مصنوعی: دوست من، آیا نمیدانستی که روز شادی و خوشیات چگونه به شب میرسد؟ ابن یمین، مولای تو، این موضوع را به تو یادآوری می‌کند.
بی صفا گشته‌ست روز عیش او وقتست اگربا صفا گرداندش یک التفات رای تو
هوش مصنوعی: روز شادی او تلخ و بیصفا شده است، اگر تو بخواهی میتوانی با یک نگاه محبتآمیز، آن را به روزی خوش تبدیل کنی.