شمارهٔ ٧١٨
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به نقد انسان‌هایی می‌پردازد که خود را عاقل و خردمند می‌دانند، در حالی که در واقع احمق‌تر از دیگران هستند. او تأکید می‌کند که هرچه عقل یک فرد کمتر باشد، خود را بالاتر از دیگران تلقی می‌کند و این کار را نشانه‌ای از جهالت او می‌داند. در نهایت، او به نوعی بر این نکته تأکید می‌کند که دارایی عقل و خرد واقعی در جهان کم‌یاب است و بسیاری از افراد خود را عاقل می‌دانند در حالی که واقعاً بی‌خود و ناآگاه هستند.
بر فلک دل منه ار بوی خرد یافته‌ایکه نبینی به وجود آمده ناحق‌تر از او
هوش مصنوعی: به آسمان دل بستن بیفایده است، اگر به حقیقتی پی بردهای، نباید وجود چیزی را که از لحاظ حقانیت نادرستتر از آن است، نادیده بگیری.
عاقل امروز کسی را نهد این دون‌پرورکه نباشد به جهان هیچکس احمق‌تر از او
هوش مصنوعی: عاقل به هیچوجه کسی را در این دنیا نمیپسندد که از او احمق‌تر باشد و این نوع افراد را کنار میگذارد.
لاجرم هرکه بود رونق عقلش کمترهیچکس را نبود کار به‌رونق‌تر از او
هوش مصنوعی: هر کس که از نظر عقل و خرد در وضعیت بهتری باشد، به یقین هیچ کس نمیتواند به اندازه او در کارهای دشوار موفق باشد.