شمارهٔ ٧۵٧
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به تجربه‌ای از دیدن تصویر خود در آینه می‌پردازد و نشان مرگ را در آن می‌یابد. این وضعیت او را به شدت متاثر می‌کند و از درد و ترس به گریه می‌افتد. آینه به او پاسخ می‌دهد که چرا به زمین می‌زند، زیرا هر کسی که به دنیا می‌آید، سرانجام خواهد مرد. این شعر به موضوع مرگ و گذرای زندگی اشاره دارد.
روزی ز بهر تجربه بگرفتم آینهدیدم نشان مرگ در آنجا معاینه
هوش مصنوعی: روزی برای اینکه تجربه‌ای کسب کنم، آینهای برداشتم و در آن خویش را دیدم؛ آنجا نشانهای از مرگ را مشاهده کردم.
بگریستم بزاری زار از نهیب مرگدر حال بر زمین زدم از درد آینه
هوش مصنوعی: من به خاطر خشونت مرگ به شدت گریه کردم و از شدت درد، بر زمین افتادم.
گفت آینه مرا چه زنی خیره بر زمینهرکس که زاد نیز بمیرد هر آینه
هوش مصنوعی: گفت: آینه، چرا به من آسیب میزنی؟ در حالی که خودت به خودت مینگری و میدانی که هر فردی که به دنیا می‌آید، در نهایت خواهد مرد.