شمارهٔ ٧٧٠
هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه به شکرگزاری از خداوند می‌پردازد که به او قدرت خلاقیت و توانایی بیان معانی تازه را عطا کرده است. او به لطف الهی اشاره می‌کند که طبیعت او باعث شده تا به علم و دانش دست یابد. همچنین به وجود سخنوران گذشته اشاره کرده و از کمبود فردی در زمان خود سخن می‌گوید که بتواند با آثار قدیم مقایسه کند. شاعر بر این باور است که با وجود تمامی این دانایی‌ها، هنوز هم افرادی هستند که نتوانسته‌اند کشفیات جدیدی در عرصه شعر داشته باشند. در نهایت، به نقدی اجتماعی اشاره می‌کند و می‌گوید که هنوز برخی افراد در حال زراعت می‌باشند و از رسیدن به نتایج مثبت دورند.
منت خدایرا که مرا داد خاطریبر اختراع بکر معانی گماشته
هوش مصنوعی: سپاسگزار خدایم هستم که به من ذهنی خلاق عطا کرده که توانایی ابداع معانی جدید را به من بخشیده است.
اینهم ز لطف اوست که دارم طبیعتیرایات علم را بفلک بر فراشته
هوش مصنوعی: این نیز از لطف اوست که من دارای نبوغ و ذهنی خلاق هستم که علم را به اوج میبرد.
زین پیش بوده اند فراوان سخنورانیکسر گذشته اند و سخنها گذاشته
هوش مصنوعی: از زمانهای گذشته گویندگان بسیاری بودهاند که تمام عمرشان را صرف سخن گفتن کردهاند و آثار و گفتههایشان به جا مانده است.
کو اینزمان کسیکه کند شعرشان قیاسبا آنچه کلک ابن یمینش نگاشته
هوش مصنوعی: آیا کسی در این زمان وجود دارد که بتواند اشعار دیگران را با آنچه که ابن یمین نوشته مقایسه کند؟
وانگه بدانش از ره انصاف بنگردتا کیست آنکه او خبر از شعر داشته
هوش مصنوعی: سپس با انصاف به موضوع نگاه کن و بررسی کن که چه کسی از شعر و ادبیات آگاهی دارد.
با اینهمه بدانه رزقم چو بنگریبینی هنوز برزگر آنرا نکاشته
هوش مصنوعی: با وجود همه اینها، اگر دقت کنی خواهی دید که هنوز هم آن محصول به دست کشاورز نیامده است.