شمارهٔ ٧٧٧
هوش مصنوعی: ابن یمین در این شعر به بیان ویژگیهای خود به عنوان شاعر میپردازد و تأکید میکند که با استفاده از آیات و نشانههای روشن، میتواند قضاوت و داوری را در نظم و شعر به تصویر بکشد. او به معجزه شعر و شاعری اشاره میکند و میگوید که اگر پیامبری پس از محمد (ص) بیاید، او هم میتواند به همان اندازه معجزهآسا عمل کند. اما در نهایت، او از تأثیر و اعتبار شاعری خود ناامید است زیرا در زمانه کنونی کسی به شاعران توجهی نمیکند و به نوعی به سردی و بیتوجهی نسبت به هنر خود اشاره میکند.
ابن یمین منم که بآیات بیناتدر ملک نظم کرده ام اثبات داوری
هوش مصنوعی: من ابن یمین هستم که با نشانههای واضح و روشن، در این سرزمین حکمی را ثابت کردهام.
در سخن برسته فضل ار بها کنمگردد عطاردم بدل و دیده مشتری
هوش مصنوعی: اگر در کلام و گفتار خود ، فضیلت و ارزش را در نظر بگیرم، مانند عطار میشوم و چشمانم به مانند مشتری روشن میشود.
گر آمدی نبی ز پس مصطفی بخلقمن بودمی بمعجزه شعر و شاعری
هوش مصنوعی: اگر تو در پی محمد (ص) میآمدی، در خلق من معجزه شعر و شاعری میبود.
اما چو مصطفی در اعجاز مهر کرداین را کنون چه نام کنم جز که ساحری
هوش مصنوعی: اما وقتی که پیامبر اسلام با معجزه خود درخشید، اکنون نمیتوانم این را جز به نام جادوگری بنامم.
لیکن چه سود ازین چو مسیحای وقت رااکنون نمیخرند بیکجو ز خر خری
هوش مصنوعی: اما چه فایدهای دارد از مسیحای زمان، وقتی که اکنون او را نمیخرند در ازای خرِ بیارزشی؟