شمارهٔ ٧٧٩

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی از نسیم صبا و لطافت آن سخن می‌گوید و شاعر از آن می‌خواهد که به خاک شهریاری بگذرد که برای شرافتش ارزش و احترام قائل است. شاعر آرزو دارد که این لطافت و نیکویی به او برسد و بازگو می‌کند که اگر او در این دنیا ناتوان باشد، پس در آستان آن پادشاه چه ارزشی خواهد داشت. همچنین، او اشاره می‌کند که هیچ چیزی نمی‌تواند حال او را از آن پادشاه پنهان کند و چاکران از حق انتخابی برخوردار نیستند. در انتها، شاعر به زیبایی طبیعت و بارش باران اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی خاکی که از باران سیراب می‌شود، نیز ارزشمند است.