شمارهٔ ٧٨٠
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند می‌خواهد که زبانش را در سخن گفتن راست و صحیح نگه دارد و اعمالش را از هرگونه کژی و نقص محافظت کند. او همچنین به زیبایی و صداقت سخنانش اشاره می‌کند و از خدا می‌خواهد که او را در راهی که خود می‌خواهد هدایت کند. این نوشته حاکی از طلب خیر و راستی در گفتار و کردار است.
الهی زبان مرا در سخنروان دار پیوسته بر راستی
هوش مصنوعی: خداوندا، زبان من را در گفتار روان و همواره راستگو و صادق قرار بده.
بمعنی بیارای چون ز اولمبه نیکوترین صورت آراستی
هوش مصنوعی: به زیبایی خود را بیارای، زیرا از ابتدا به بهترین روش تزئین شدهای.
نگهدار اعمال ما را از آنکه افتد در آن کژی و کاستی
هوش مصنوعی: از تو میخواهیم که کارهای ما را از هرگونه خطا و نقص محافظت کنی.
بیکدم مسوز آنسهی سرو راکه قدش بچل روز پیراستی
هوش مصنوعی: هوا را بیمحابا نسوزان که آن سرو زیبا که قامتش در روز چیده شده، دیگر نخواهی دید.
چنان دار ابن یمین را کز اونیاید بجز آنک تو خواستی
هوش مصنوعی: چنان با دار ابن یمین رفتار کن که جز آنچه تو میخواهی، از او چیزی نخواهد آمد.