شمارهٔ ٨١۶
هوش مصنوعی: این شعر درباره اهمیت هنر و خرد است و به زیبایی‌های وجود و تأثیرات مثبت آن بر زندگی اشاره می‌کند. شاعر امیدوار است که با نور خرد، دل و جان خود را از ظلمت نجات دهد. او به هنرمندانی که ویژگی‌های خاصی دارند اشاره می‌کند و به عظمت و ارزش آن‌ها در دنیای امروز می‌پردازد. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که جوانبختان باید به خرد و تجربیات زندگی گوش دهند و از آن بهره‌برداری کنند تا به کامیابی و هنر برسند. شعر به نوعی تذکر می‌دهد که تنها شاعر و هنرمندان واقعی می‌توانند در زندگی خود جلوه گری کنند و درک کنند که زندگی چقدر زیبا و پر از معناست.
با خرد از سر ضجرت سخنی میگفتمکای ز نور تو ز ظلمت دل و جانم ناجی
هوش مصنوعی: با عقل و درایت از روی ناراحتی سخن میگفتم که تو به نور خود، از تاریکی دل و جانم نجاتم دادی.
هیچ حضرت بود امروز که صاحب هنریگردد از گردش گردون بجنابش لاجی
هوش مصنوعی: هیچ کس امروز نمیتواند به جایی برسد یا هنری به دست آورد، زیرا فریب گردش زمان و روزگار او را از پا در میآورد.
گفت باشد در دستور جهان آصف عهدآنکه خائب ز درش باز نگردد راجی
هوش مصنوعی: در دنیای هستی چنین توافق شده است که هر کس که از در او خارج شود و در جستجوی او باشد، دیگر به آن در باز نمیگردد.
در دریای فتوت گهر کان کرممردم دیده دولت شرف الدین حاجی
هوش مصنوعی: در دریای بزرگواری، مانند مرواریدی که ناشی از لطف و مهربانی است، مردم به فضل و کرامت شخصی محترم و شریف به نام حاجی شرف الدین توجه دارند.
آنکه بر سیخ زر ا ندود شهاب از پی خوانشنسر طایر بگه بزم کند دراجی
هوش مصنوعی: کسی که مانند شهاب، بر سر سیخ طلا میدرخشد، پس از خواندن نسر طایر، در جشن و شادی می‌پردازد و در فضایی پر از زیبایی و نشاط زندگی می‌کند.
وانکه حکمش بزمین و زمن ار برگذردگویدش خیز چرا بسته این افلاجی
هوش مصنوعی: کسی که فرمانش به زمین و زمان جاری است، اگر به او بگویند چرا این مسیرها را بستهای، پاسخ می‌دهد: بلند شو و حرکت کن.
ور بزیبق رسد از حلم و وقارش اثریجرم زیبق کند از طبع برون رجراجی
هوش مصنوعی: اگر انسان با آرامش و وقار خود، تاثیر مثبتی از خود به جا بگذارد، این موجب میشود که دیگران هم به زیبایی‌های درونی او پی ببرند و از آن برای افزایش قضاوت و رفتار خود نیز بهره‌برداری کنند.
ای جوانبخت که هردم خرد پیر تراگوید اندر خور تاج زر و تخت عاجی
هوش مصنوعی: ای جوان بخت، هر لحظه حکمت و تجربه به تو میگوید که شایسته است تاج زرین و تخت عاجی برای خود تهیه کنی.
راستی را خرد پیر نکو میگویدآنجوانی تو که آرایش تخت و تاجی
هوش مصنوعی: سخن حکیمانه و درست پیر، این است که جوانی تو به زیبایی و زینت تخت و تاج میماند.
شاه انجم دهد از زر کواکب باجتگر تو از مملکتش طالب ساو و باجی
هوش مصنوعی: اگر تو خواهان برکت و ثروت از عالم بالایی هستی، باید به شاه ستارگان باج و خراج بدهی.
گر نه پروانه ز رای تو برد شمع فلککی درین گنبد پیروزه کند وهاجی
هوش مصنوعی: اگر پروانه به خاطر تو نباشد، آیا شمع آسمان قادر خواهد بود در این گنبد آبی روشنایی ایجاد کند؟
روز برتر شدن از ذروه افلاک هنرگرم رو همچو محمد بشب معراجی
هوش مصنوعی: روز برتر شدن از اوج آسمانها، هنری است که مانند محمد در شب معراج، درخشانی و آرامش را به ارمغان میآورد.
تا ثناگوی توام نیست چو من در ره نظمخود تو دانی چو تو هم سالک این منهاجی
هوش مصنوعی: تا زمانی که من در مسیر تو هستم و از تو مدح نمیگویم، تو خود به خوبی میدانی که من هم مانند تو در این راه سیر میکنم.
نشود ابن یمین هر که دم از شعر زندکی چو منصور بود هر که کند حلاجی
هوش مصنوعی: هر کسی که از شعر سخن میگوید، نباید مانند ابن یمین باشد، چرا که اگر مانند منصور باشد، در خطر افتاده است. حلاجی کردن هم در اینجا به نوعی نقد و تحلیل اشاره دارد که ممکن است عواقب خوبی نداشته باشد.
تا کند غمزه جادوی بتان از سر حسنگاه تاراج دل شیفتگان غناجی
هوش مصنوعی: برای اینکه زیبایی و جاذبه چهره معشوقان دلهای عاشق را به تنگ آورد و آن‌ها را در حسرت و غصه فرو برد.
باد تاراج قضا جان حسود تو چنانکه قدر گویدش اندر خور این تاراجی
هوش مصنوعی: باد، سرنوشت را به دلخواه خود ویران می‌کند، همانطور که انسانهای حسود تمایل دارند تا دیگران را از آنچه که دارند، محروم کنند.