شمارهٔ ٨٢٠
هوش مصنوعی: این بیت به اهمیت احتیاط در انجام کارها و پرهیز از ضمانت دادن برای دیگران اشاره دارد. شاعر می‌گوید که اگر می‌خواهی ضمانت کسی را نپذیری، زیرا ممکن است در آینده پشیمان شوی و به خاطر اشتباهات او نزد دیگران مورد ملامت قرار بگیری و خود را در دردسر بیندازی. به طور کلی، این شعر هشدار می‌دهد که باید در انتخاب‌های خود دقت کنیم تا از عواقب ناخوشایند آن در امان بمانیم.
تا توانی ضمان مشو کس راکاولش بر دهد پشیمانی
هوش مصنوعی: تا جایی که میتوانی، ضامن کسی نباش. چرا که ممکن است بعد از اینکه بدعهدی کرد، از این کار پشیمان شوی.
و اوسط آن بود ملامت خلقو آخر اندر غرامتش مانی
هوش مصنوعی: در وسط کار، انسان با انتقاد و قضاوت مردم مواجه است و در نهایت، در دردی که به دنبال آن است، باقی میماند.