شمارهٔ ٨۴١

هوش مصنوعی: این شعر به ما می‌آموزد که اگر به دنبال گشایش و کامیابی هستیم، باید دل را به خدا بسپاریم و از وابستگی به دنیا و مقام‌های ظاهری فاصله بگیریم. نویسنده تأکید می‌کند که دیگران، از جمله امیران و وزرا، نمی‌توانند نیازهای ما را برآورده کنند و باید به اصل و منبع قدرت و عزت یعنی خداوند اتکا کنیم. همچنین اشاره می‌کند که باید از چیزهای ناپاک و خطرناک دوری کنیم و به وحدت و یگانگی فکر کنیم، زیرا در آن آرامش و راحتی وجود دارد. به عبارت دیگر، امید به انسان‌ها به اندازه‌ای ناامیدکننده است که مانند امید به آب حیات از زبان مار می‌باشد.