شمارهٔ ٨۴٢
هوش مصنوعی: این شعری است که بر اهمیت کارهای نیک و معنوی تأکید دارد. شاعر می‌گوید که صرف کردن زر و ثروت برای ساختن بناهای مادی و ظاهری در خانقاه‌ها بی‌فایده است؛ بهتر است که این ثروت را برای کارهای خوب و ایجاد نام نیک صرف کنیم. او بر ضرورت کوشش در کسب نام نیک و دیانت تأکید دارد که از دیگران و دنیا بهتر است. در نهایت، شاعر به شنوندگانش یادآوری می‌کند که با عمل نیکو و یاد خوب می‌توان در دنیا به یادگار ماند.
زر بسیار چه حاجت که کنی صرف بر آنکخانقاهی بگچ و سنگ بعیوق بری
هوش مصنوعی: چه نیازی به هزینه کردن زیاد طلاست وقتی می‌توان آن را صرف ساختن خانقاه و معبدی زیبا از گچ و سنگ کرد که دلها را به سوی خداوند جذب کند؟
زر که بر خشت و گلت صرف شود ساده دلاشرم دار از خرد خود که ز خیرش شمری
هوش مصنوعی: این بیت اشاره به این دارد که اگر طلا و زر بر روی خاک و گل خرج شود، دل سادهدل نباید از خرد خود شرمنده باشد، زیرا از خیر و خوبی آن در آینده خبر ندارد. در واقع، باید به ارزشهای درونی و معنوی خود توجه کنیم و از سرمایهگذاری در چیزهای بیارزش هراسی نداشته باشیم.
سفره گردان کن اگر نام نکو میطلبیکه باین نام ز اعیان جهان در گذری
هوش مصنوعی: اگر میخواهی نام نیکو و خوبی در دنیا به دست بیاوری، باید سفرهات را گسترش دهی و از مهماننوازی غافل نشوی، زیرا به این نام، از نیکان و بزرگان دنیا عبور خواهی کرد.