شمارهٔ ٨۵٠
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به این موضوع می‌پردازد که انسان‌ها غالباً غافل و نادان از حقیقت زندگی و دنیای خود به سر می‌برند. او به ما یادآوری می‌کند که نباید مغرور شویم و از عقل و تفکر خود غافل باشیم، زیرا روزی به پایان می‌رسد و کارهایمان بی‌نتیجه خواهد ماند. در کشتزار آخرت که سرشار از پاداش است، باید به کاشتن اعمال نیک بپردازیم و از دشمنی و کینه در دنیا پرهیز کنیم. شاعر همچنین به ناپایداری روزگار اشاره می‌کند و از ما می‌خواهد از بی‌اهمیتی به زندگی پرهیز کنیم و اگر دلی پر از غم داریم، باید آن را در لوح دل ثبت کنیم تا شاید روزی یادآوری‌اش کنیم.
عمری بغفلت ایدل نادان گذاشتیبر عقل خود وساوس شیطان گماشتی
هوش مصنوعی: مدت زمان زیادی را به غفلت و نادانی گذراندی و همیشه اجازه دادهای که افکار شیطانی بر عقل و تو تأثیر بگذارد.
مغرور خود مباش که من فرض کرده امکایوان و قصر خویش بکیوان فراشتی
هوش مصنوعی: به خود نبال و مغرور مباش، زیرا من فرض کردهام که قصر و خانهام را به آسمانها پیوند زدهام.
آخر نه روزکی دو سه چون بگذرد برینرفتی و کار خویش بیاران گذاشتی
هوش مصنوعی: در نهایت، پس از چند روز، تو به این دنیا خواهی رفت و امور و کارهای خود را به دیگران خواهی سپرد.
در کشتزار آخرت اندر حیات خویشتخمی که حاصل دهد آنرا نکاشتی
هوش مصنوعی: در زمین آخرت، تو باید بر اساس عمل خود، بذر بکاری که ثمرهاش را در آینده درو میکنی. اگر تلاشی نکنی، محصولی نخواهی داشت.
آنها که با تو جنگ سکالند در جهانرو باز گرد از در ایشان بآشتی
هوش مصنوعی: افرادی که با تو در جنگ و ستیز هستند، به دنیای خود برگرد و از در دوستی با آنها وارد شو.
احوال دهر چون گذرانست پس چرادشوار روزگار خود اینسان بداشتی
هوش مصنوعی: زندگی و زمانه به سرعت در حال تغییر و گذر است، پس چرا اینگونه بر سختیها و چالشهای روزگار خود اینقدر غمگینی و ناراحت هستی؟
گردی چو ابن یمین فارغ از جهانبر لوح دل گر آیت حرمان نگاشتی
هوش مصنوعی: اگر تو همچون ابن یمین، از دنیای مادی بینیاز باشی و بر صفحه دل خود چیزی از ناامیدی بنویسی، این عمل تو نشان از عمق احساسات و تفکراتت دارد.