شمارهٔ ٨٨٠
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به درگاه الهی دعایی می‌کند و از خداوند می‌خواهد که به او کرم و بخشش عطا کند. او از خدا تقاضا دارد که به او نعمت‌هایی بدهد و او را از خود دور نسازد. اگرچه نمی‌تواند چیزی از خودش داشته باشد، اما از خدا می‌خواهد که هر چه را که از او می‌رسد، به او بفرستد. در واقع، شاعر به مفهوم توکل و اعتماد به رحمت الهی اشاره دارد.
والا شهاب دولت و دین ایکه در کرمصد همچو معن زایده و آل بر مکی
هوش مصنوعی: شخصیتی بزرگ و برجسته که در بخشش و نیکوکاری نمونه است و همچون معن، فرزندان و نسلهای خوبی را به وجود میآورد و در سرزمین مکه نمایان میشود.
دارم طمع ز جود تو یک گبر کی شراببفرست و بنده را مکن از خویش مشتکی
هوش مصنوعی: من به بخشش تو امید دارم، ای خداوند؛ شراب را برایم بیاور و مرا از خودت دور نکن.
ور نیست گبر کی بفرست آنچه هست از آنکهر چ آید از تو خود نبود غیر گبرکی
هوش مصنوعی: اگر کافر نیست، چه چیزی میتواند ارسال کند؟ زیرا هرچه از تو میآید، جز خود کافر هیچ چیز دیگری نیست.