شمارهٔ ٨٨۶
هوش مصنوعی: در این شعر، فردی از افلاطون می‌پرسد که بعد از مرگش او را کجا دفن کند. افلاطون با اندوه و دلی زنده می‌گوید که هر جا خواستی می‌توانی دفن کنی، زیرا او دیگر در آنجا نخواهد بود. شاعر سپس به این موضوع اشاره می‌کند که نباید به جسم و ظاهر توجه کرد، زیرا انسان در اصل وجودش فراتر از این معانی است و در واقع در دنیای خواب و بیداری غرق است. در نتیجه، آگاهی از خود و وجود حقیقی مهم‌تر از توجه به جسم است.
یکی پرسید ز افلاطون بگاه نزع کای داناکجا دفنت کنم وقتی که روی از خلق برتابی
هوش مصنوعی: یکی از افراد از افلاطون پرسید که وقتی زمان مرگم فرا رسید و من دیگر حاضر نیستم، کجا باید به خاک سپرده شوم، در حالی که تو از مردم و جمعیت دوری میکنی؟
برآورد از جگر آهی حکیم زنده دل وانگهبگفتش دفن کن هر جا که خواهی گر مرا یابی
هوش مصنوعی: حکیمی با دل زنده و پراحساس از عمق وجودش آهی کشید و سپس به کسی گفت: هر جا که میخواهی، مرا به خاک بسپار، هر وقت که مرا پیدا کردی، آنجا هستم.
مدار ابن یمین زین پس نظر بر تن چو دانستینه این خاکی نه این بادی نه این آتش نه این آبی
هوش مصنوعی: از این پس به جسم خود ننگر، زیرا که دانستی این فقط خاک نیست، نه هوا، نه آتش و نه آب.
ز خود گر آگهی خواهی بکوی نیستی در شوکه تو در عالم هستی نه بیداری که در خوابی
هوش مصنوعی: اگر میخواهی از خود خبر داشته باشی، به عالم نبودن پا بگذار و درک کن که در این جهان وجود نداری؛ تو بیدار نیستی، بلکه در خواب به سر میبری.