شمارهٔ ٨٨٨
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر وفاداری و اعتماد به طرف مقابل است. شاعر از طرف مقابل انتظار دارد که او نیز همانند او وفادار باشد و به او تهمت نزند. او به فراست و درک طرف مقابل اشاره می‌کند و امید دارد که او را به درستی بشناسد و از سوء تفاهم دور باشد. در نهایت، شاعر به حفظ ارتباط و صداقت در رابطه تأکید می‌کند.
یعلم الله که در وفا داریزان فزونم که در گمان آری
هوش مصنوعی: خدا میداند که من از آنچه تو در فکر میکنی، بیشتر به وفاداریام پایبندم.
چشم آن دارم از فراست توکه مرا بی روش نپنداری
هوش مصنوعی: من به امید توجه و فهم درست تو هستم که مرا بیسبب نپنداری و در قضاوتهای خود نسبت به من دقت کنی.
خود مبادا و گر بود جرمیهم تو گیری بغیر نگذاری
هوش مصنوعی: هرگز خود را به گناه آلوده نساز و اگر اشتباهی هم کردید، نباید آن را به دیگران نسبت دهید و دیگران را متهم کنید.