شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس تنهایی و نامرادی شاعر است که در دوران سختی تب و بیماری خود، کسی به یاد او نبوده است. اما در عین حال، او از تب به عنوان عاملی که به او قوت و پشتکار داده یاد میکند. شاعر در تلاش است تا این احساسات متضاد را به تصویر بکشد: احساس غم و تنهایی از یک سو و قدردانی از تب که به او نیرو داده است از سوی دیگر.
تا بر تن آزرده تب افتاد مرایکروز نکرد هیچکس یاد مرا
هوش مصنوعی: یک روز که از شدت بیماری و رنج به شدت آزرده شدم، هیچکس به یاد من نیفتاد و برایم نگران نشد.
تا من بزیم ثناء تب گویم از آنکتب بود که پشت گرمیی داد مرا
هوش مصنوعی: تا وقتی که من در حالت تب و بیماری بودم، از خوبیها و مزایای آن یاد میکنم، چون این تب به من نیرویی خاص داد.