شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند درخواست میکند که او را از عقل و خرد محروم نکند و از او بخواهد که نام نیکی به او عطا کند. همچنین، شاعر به زیبایی و ارزش شعر و نظم خود اشاره میکند و از خدا میخواهد که او را از گوهر و زیبایی شعرش بینیاز نکند.
یا رب ز خرد مدار محروم مرامیدار بنام نیک موسوم مرا
هوش مصنوعی: ای پروردگار، مرا از عقل و خرد بینصیب مکن و نام نیک مرا فراموش نکن.
پیرایه تو داده ئی مرا گوهر نظمعاطل مکن از گوهر منظوم مرا
هوش مصنوعی: تو به من زیبایی دادهای، اما بیفایده نکن آنچه را که من به نظم درآوردهام.