شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به وصف زیبایی و جذابیت خاصی اشاره می‌کند که در صدای نایی وجود دارد. او به تشبیه لب‌های نای به عقیق پرداخته و بیان می‌کند که اگر نای ناله‌ای کند، این ناله از عمق دل برمی‌خیزد و نشان‌دهنده حالتی عمیق و رازآلود است که به این نای تعلق دارد.
نائی که جمال دلستانست او رالبها چو عقیق در فشانست او را
هوش مصنوعی: نَای خوشی که زیبایی دلربا دارد، لبهایش همچون سنگهای عقیق درخشان و زیبا به نظر میرسد.
در چنگ وی ار ناله کند نای رواستدم در دهدش ناله از آنست او را
هوش مصنوعی: اگر نای در دستان او ناله کند، این ناله حق دارد، زیرا او به دل خود احساساتش را از این طریق بیان می‌کند.