شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس دلشکستگی و فقدان عشق است. شاعر اشاره می‌کند که زیبایی عشق (حسنت) بر او تاثیر عمیقی دارد، اما در عین حال، او با لب و چشمانش همیشه در حال رنج و غم است. از ابتدای این مسیر عاشقانه، چون عشق واقعی وجود نداشته، او در سایه غم، آرامش و خوشبختی را از دست داده است.
حسنت که بر او روح نظر داشت مرادائم لب و دیده خشک و تر داشت مرا
هوش مصنوعی: زیبایی تو که همواره نگاهی به من دارد، باعث شده است که من همواره در حالتی از بیحالی و کمبود آبرو باشم، گویی لب و چشمانم همیشه در خشکی و ناآرامی به سر میبرند.
هم ز اول کار چون سرماش نبوددر پای غمت ز دست برداشت مرا
هوش مصنوعی: از همان ابتدا که درد و غم تو برایم ناگزیر بود، بیآنکه سعی کنم مقاومتی کنم، از پا افتادم و تسلیم شدم.