شمارهٔ ۳۷
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از درد و سوزش ناشی از دوری معشوق سخن می‌گوید. دل او چون کبابی گشته از آتش جدایی و از معشوق می‌خواهد که بازگردد و او را نجات دهد. شاعر همچنین به یاد لحظات شیرین همراهی با معشوق می‌افتد و آرزو می‌کند اگر دارای ثروت و امکانات بود، همچون ربابی که می‌نوازد، لحظاتی زیبا را دوباره تجربه کند.
ای گشته دلم ز آتش هجر تو کبابباز آی من سوخته دلرا دریاب
هوش مصنوعی: دل من از دوری تو مانند گوشتی روی آتش آسیب دیده است. ای معشوق، برگرد و به کمک این دل سوزان بیای!
چون چنگ مرا تو در بغل بودی از آنگر کیسه تهی نبود می همچو رباب
هوش مصنوعی: وقتی که تو مانند یک چنگ در آغوشم بودی، اگرچه کیسهام خالی بود، با این حال مینوشم مثل یک رباب.