شمارهٔ ۴۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تصویر کشیدن سرنوشت و تقدیر می‌پردازد. اشاره می‌کند که مانند اسبی که قضا و قدر به دنبالش هستند، ممکن است به زودی به سرنوشت خود برسد، حتی اگر مانند لاشه‌ای بی‌جان به زمین بیفتد. همچنین، وقتی شخصی مانند آصف، که به خاطر دانش و تدبیرش در مقام رهبری قرار دارد، روی تخت نشسته است، احساس می‌شود که قدرت و سلطنت در بالاترین اوج خود قرار دارد، مشابه نشستن بر تیر شهاب.
اسبی که قضا در پی او وقت شتابباشد چو خر لاشه که افتد بخلاب
هوش مصنوعی: اسبی که سرنوشت به دنبال او باشد و زمان را نادیده بگیرد، همچون لاشه‌ای است که در کنار رودخانه افتاده است.
چون آصف مملکت نشیند برویگوئی که ملک نشست بر تیر شهاب
هوش مصنوعی: وقتی آصف (دولتمدار) بر تخت مملکت مینشیند، گویی که پادشاه بر ستارهی درخشانی نشسته است.